Die avond wist ik dat wonderen bestaan.

De avond waarop ik wist dat wonderen bestaan

Er zijn ervaringen waarover ik jarenlang bijna niet gesproken heb.

Niet omdat ik eraan twijfelde.

Maar omdat ik niet wist wat ik ermee moest.

En misschien ook omdat ik bang was dat mensen zouden denken dat ik gek was.

Toch wil ik dit verhaal vandaag vertellen.

Omdat het waar is.

En omdat het mijn leven voorgoed veranderd heeft.

Ik werkte toen nog bij de bank.

Op een avond verbleef de mama van mijn toenmalige vriend een weekje bij ons.

Ze had veel pijn aan haar rug.

Ik haalde een flesje arnica-olie uit de badkamer en zei tegen mijn vriend:

"Ik zal je eens tonen hoe je haar een beetje kunt masseren. Misschien doet het haar deugd."

Ik wist helemaal niets van massage.

Ik wilde haar gewoon helpen.

Toen ik de olie op haar rug begon uit te wrijven, zag ik rechts onderaan haar rug een zwelling.

Ongeveer zo groot als een half ei.

Ik twijfelde.

Moest ik erop masseren?

Errond?

Ik besloot voorzichtig rond de zwelling te beginnen.

En terwijl ik dat deed, voelde ik alleen maar medeleven.

Ik had zo met haar te doen.

Dus ik richtte me naar boven.

Ik stelde in gedachten één vraag.

"Is er iémand die haar kan helpen?"

Op hetzelfde moment gebeurde iets wat ik nooit meer vergeten ben.

Ik zag licht.

Zij begon hartverscheurend te huilen.

En de zwelling...

...was wég.

Ik bleef achter met maar één gedachte.

Wat is hier gebeurd?

Ik had niets gedaan.

Ik had niemand genezen.

Ik had geen techniek gebruikt.

Ik had alleen met heel mijn hart verlangd dat iemand haar zou helpen.

Die avond wist ik iets wat ik daarvoor alleen uit de kinderbijbel en kinderliturgie kende.

Wonderen bestaan.

Niet als verhalen van lang geleden.

Maar hier.

Nu.

Op dat moment wist ik niet wat ik er mee aan moest.

Nu weet ik dat het van God kwam.

Omdat ik het heb meegemaakt.

Mijn leven is nooit meer hetzelfde geweest.

Ik wist dat ik mijn werk bij de bank niet kon blijven doen.

Ik wist alleen nog niet welke weg ik dan wel zou gaan.

Meer dan zevenentwintig jaar weet ik het nog niet echt.

Maar aan die avond heb ik nooit getwijfeld.

Ik ervaarde dat wanneer een mens met zijn hele hart en wezen iets vraagt,

er een antwoord komt dat de logica overstijgt.

Niet op de manier die wij verwachten.

Niet wanneer wij het willen.

Maar dat we gehoord worden.

Dat weten draag ik elke dag met me mee.